sosyomat.com

2

yalnızca yalnız... fazlası değil

0 yorum var - 14 Kasım 2007 23:05

Ellerimden, yüzümden, kalbimden bir karartı geçiyor.
Karartı ki dönüp dolaşıyor benim gölgeme sığınıyor gene.

Yapış yapış olmuş umutlarım, hepsi de bulaşmış yalnızlığıma ve acıdan ses tellerim detone çığlıklarla etrafımı yardıma çağırmış.

Ellerim, kalbim yapış yapış... Sıçrayan bir şey bu yalnızlık, birden gelen ve göğü kaplayan kara bulutlar gibi. Yaklaşıyor, kararıyorum. O geliyor, ben kaçıyorum.

Yaklaşmak istediklerimden kaçarken buluyorum kendimi ya da onlar bana ulaşamıyor. Nasıl olacak tüm bunlar bilmiyorum. Yaklaşıyorum ama yaklaştıkça ellerimden kaydığını hissediyorum bazı şeylerin.

Canım yanıyor...Uzun zamandır uyuşuk bir halde ondan bundan habersiz ruhum acayip bir kararlılıkla silkelenmeye başlamış. Tamam uyanmış fakat bu da yağmurun sağnaktan aşağı olmadığı bir bahar sabahıymış.

Baharın içine girmek isteyen bir ruh, baharı bulmak için birçok kez diğer mevsimleri kaçıran bir ruh. Peki bu ruh ne kadar gerçek bir ruh olur diğer mevsimleri yaşamaktan feragat ettiğinde?

Yalnız bir ruh olur, yalnızca yalnız bir ruh olur o kadar.