sosyomat.com

1

düşünceler,gece ve bilmemek

2 yorum var - 22 Ekim 2007 02:32

doğurtamadığım düşüncelerin sancısı, bulanık bir gece eşlik ediyor bana. Uzandığım zeminin farkındayım ama her an altımdan kayacakmış gibi geliyor. Kaybedeceğim sanki onu da.

Hiçbir şeyim kalmamış sanki. Dinleyen, dinlenilen, yardım eden, ağlayan,terkeden ve terkedilen...

Yokluğun çıplaklığı üstüme yapışmış, bir şeye ait hissedemiyorum kendimi halbuki o kadar isterdim ki şuan bir yere dahil olmayı, bir şeylerin içinde harç olmayı.

Açlığımın sebebi bu belki de. Hiçbir zaman tam anlamıyla bir şeylere dahil olamadığımın farkında olduğumdan beri bu var üzerimde. Nasıl bir farkındalık bu? Beni nereye sürüklüyor?

Soruyorum kendime: nereye gidiyorum, neden böyle yapıyorum... Cevaplarım yok sorularımla hem uykusuzluğumda hem de bulanık zihnimde mücadele ediyorum.

Geri aldım...Mücadele edemiyorum. Yok öyle bir şey. Etrafım bir çeşit çaresizlikle çevrilmiş durumda sessizce o çaresizliğe bakmaya çalışıyorum. Birçok şey gibi ondan da utanıyorum ve gözlerimi kaçırıyorum. Bu yüzden bu çaresizlik tam anlamıyla nasıl bir çaresizlik kavrayamıyorum.
Karanlık bir yazı bu...Gece bu kadar üstüme çöreklenmişken, gözlerime uykusuzluğun gerginliği sinmişken başka türlü bir şey beklemek saçma olur zaten. Ağlamayı bıraktığımdan beri böyle bu. Düşünüyorum... Öyle çok şey varmış ki düşünecek, bunlara gömülüyorum. Gömüldükçe daha da karışıyorum onlara. Neyi, nasıl, ne zaman yapacağımı bilmeden üzerime yağan eylemleri anlamlandırıyorum.

Beni benimle bıraktığından beri insanlar ben de onlara ne yapıyorsunuz diye sormuyorum. İmkanım olsa sorar mıydım onu da bilmiyorum. bilmiyorum...direncin anahtarı gibi. ve onu kullanmayı seviyorum.